Simply ReleaseS Toppers Simply The Best
Proudly Presents: ABRAHAM LINCOLN VS ZOMBIES
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers JR Jansen, Oemoe, Jolly, Depositair en Suurtje
John. - Nancy, kijk uit.
Kom op.
Kom op, Nancy.
Pa? - Sorry, Abe. Ik kon 't niet. Jij moet 't doen.
Pa?
Ik hou van je.
1 juli 1965 Gettysburg, Pennsylvania
Mr President. Ze is weer bezig.
Vader, je gaat vermoord worden.
Ik ben niet in gevaar, Mary.
Ze haten je, Abraham. Waarom moet je naar dat verschrikkelijke oord gaan?
Omdat de slag van Gettysburg belangrijk was...
en dat moet erkend worden. - Ik zie niet in waarom.
Mary, er sneuvelden daar 50.000 man.
En bij de huldiging aan dat massagraf moet ik aanwezig zijn.
Ze hebben me gevraagd te spreken.
Wat kun je nog zeggen over de lijken van dode jonge mannen?
Ik geloof dat onze overwinning daar een keerpunt in de oorlog was.
Ik wil een boodschap van eenheid brengen...
en van hoop. - Hoop?
Jij?
Jij bent de meest melancholische man die ik ooit gekend heb, Mr Lincoln.
Misschien wel.
Mr President, minister Stanton wacht beneden op u.
Maak je geen zorgen, liefje.
Ik blijf hier nog wel een heel aantal jaren rondlopen.
Wat voor nieuws heb je, Edward?
Van wat we tot dusver weten was operatie 'Big shanty' een mislukking.
Van de 30 man die we gestuurd hebben...
heeft maar één, ene kapitein Eckhart, het overleefd.
En hij is blijkbaar gek geworden.
Hoezo?
Hij vertelt verhalen over wandelende dode mannen en kannibalisme.
Duidelijk gestoord.
Wandelende dode mannen?
Zijn ze Noordelijken of Zuidelijken?
Volgens hem beiden. Of van geen van twee. Ik weet het niet.
Wie controleert het fort? - Dat weten we niet.
We moeten dat fort in handen krijgen. - Ik heb onze opties afgewogen.
Grant is nog steeds in Fitchburg.
Binnen een paar dagen kunnen we daar 1.000 man hebben.
Nee. We weten niet wat hen daar wacht. Hoeveel rebellen het fort nog bewaken.
We kunnen niet meer mannen sturen totdat we weten wat er gebeurd is.
Ik moet die gewonde officier spreken.
Er ligt een klein rood pakje in mijn kast. Wil je dat voor me gaan halen, alsjeblieft?
Mr de minister, dit is majoor John Mcgill. Een oude vriend van me.
De laatste tijd zijn hij en mijn vrouw ervan overtuigd dat ik in gevaar ben...
en hij staat erop om me altijd en overal te vergezellen.
Volgens mij plaatst u zich nu in gevaar, Mr President.
Ik moet het met eigen ogen zien.
Ik geloof dat er wel enig risico is, meneer.
Ik zorg er wel voor dat de president niets overkomt.
Dr. Malinoff is hoofd van het medische team hier in de bunker.
Het is een eer u te ontmoeten, Mr President. - Hoe maakt onze patiënt het?
Hij reageert op geen enkele behandeling en zijn toestand wordt met het uur slechter.
Hij kan niet verbaal meer communiceren en wordt meer en meer gewelddadig.
We hebben hem moeten vastbinden, ben ik bang.
Ach zo.
Deze kant op, heren.
Weet u wie ik ben, kapitein Eckhart?
Wat is er gebeurd? Waar is de rest van uw patrouille?
Dood. Ze zijn allemaal dood.
Bent u de enige overlevende?
Ze hebben iedereen gedood.
Wie? De rebellen?
Heeft u tegen de Zuidelijken gevochten?
Nee.
Die zijn ook dood.
Wie bent u dan tegengekomen?
Zoveel van hen.
Van overal.
Ze pakten en beten ons en...
Ik begrijp u niet, kapitein.
Toen aten ze ons vlees op.
Zij konden niet gedood worden maar ze scheurden ons aan stukken.
Wat kon een man zoiets aangedaan hebben?
Wat voor soort ziekte of vergif?
Kunnen de rebellen een wapen hebben dat mannen van hun ziel berooft?
En ze verandert in demente kannibalen? - Hier zitten de Zuidelijken niet achter.
Wat is het dan?
Minister...
heeft de nieuwe geheime dienst genoeg getrainde mannen voor een missie?
Amper. - Goed.
Zorg voor twaalf man voor een missie achter de vijandelijke linies.
Meneer? - We moeten een klein team...
naar fort Pulaski sturen om precies vast te stellen wat er is gebeurd...
tijdens operatie 'Big shanty'. We moeten vaststellen hoe ver deze infectie verspreid is.
We moeten die vermiste mannen vinden en zo mogelijk dat fort veroveren.
Ik ben bang dat ik het niet begrijp.
Als Eckhart heeft wat ik denk dat hij heeft, moeten we het onder controle krijgen...
voordat het zich verspreidt. En dat doet het heel snel.
Als het zich te ver verspreidt, kan het de bevolking decimeren.
En als de bevolking er iets over hoort, komt er paniek en dat is net zo dodelijk.
Wilt u twaalf man achter de vijandelijke linies sturen...
tegen een leger van God weet hoeveel mannen...
om Eckhart's verhaal te bevestigen?
Inderdaad. - Wie wil zo'n zelfmoordmissie leiden?
Ik. En ik weet wie daar geschikt voor zijn.
Blijf hier, Mr President.
Kapitein Eckhart, we willen enkel dat u weer beter wordt, sir.
Kapitein Eckhart, verzet u niet.
Ik wil u niet neerschieten.
Edwin, is je zwaard scherp? - Zoals altijd scherp, Mr President.
Goede man. Haal mijn pakje uit de koets.
Mr President.
Zie je nu waar we mee te maken hebben?
Nu majoor McGill ons ontvallen is, zal ik... - Nee, u kunt onmogelijk gaan.
Je zei zelf dat het een zelfmoordmissie was. Hoe kan ik iemand in mijn plaats sturen?
Je bent hier nodig. Je moet de oorlog leiden.
Het lot van het land ligt in de waagschaal.
Geloof me, Edwin. Het lot van het land hangt af van deze missie.
Wat is het punt om de unie te behouden als er enkel mensen als Eckhart in leven?
Ja, maar... - Ik bezit unieke kennis...
over Eckhart's aandoening.
Ik ben de best geplaatste om de missie te leiden.
Wat je zegt gaat in tegen alle rede.
Beeld je eens 100 man als Eckhart in.
Beeld je er nu eens 1.000 in. Ook vrouwen en kinderen. Allemaal hetzelfde.
Gaat dat niet tegen alle reden in?
Jij zult een verhaal verspreiden over waar ik ben en wat ik doe.
Niemand mag weten dat ik de hoofdstad verlaten heb.
Zelfs niet Mary Todd.
Ja, meneer.
We moeten zo snel mogelijk vertrekken.
Zeg tegen de machinist dat hij de trein even verderop stopt.
We kunnen maar tot hier met de trein reizen.
Onze mannen hebben verderop de sporen gesaboteerd.
Vanaf hier gaan we te voet verder.
We houden hier een briefing.
Heren, ik neem aan dat u allemaal weet hebt...
van het Anacondaplan. Onze blokkade van het Zuiden om haar geen toegang...
te geven tot schepen en handel.
Dankzij de overwinning van Generaal Grant hebben we de controle over de Mississipi.
Het Zuiden kan daardoor de nodige wapens en voorraden niet meer aanvoeren.
Maar we moeten de blokkade nog uitbreiden...
als we willen winnen met een minimum aan vernielingen en doden.
Fort Pulaski...
ligt langs een belangrijke handelsroute langs de Savannahrivier...
aan de kust van Georgia. Dat gebied is heel tactisch gelegen.
Operatie 'Big shanty' was een geheime missie om dat fort te infiltreren en te veroveren...
zonder dat daar veel manschappen voor nodig waren.
De missie faalde echter.
Je kan zelfs spreken van een ramp.
Dus dit is een reddingsmissie, Mr President?
Zoiets.
Om de waarheid te zeggen, heren. Ik heb weinig hoop op veel overlevenden.
Maar ik wil weten wat hen overkomen is en ik wil hun missie afmaken.
Omdat hun doel een goed doel was.
We moeten fort Pulaski veroveren.
Op onze gevallen kameraden.
En op het slagen van onze missie.
Wat denk je van onze onverschrokken leider?
Het is een eer om met de president van de Verenigde Staten op pad te zijn.
Dat is waar.
Maar heb je op hem gestemd?
Ik had het meer voor Douglas.
Maar hij is wel de president en als iemand de natie samen kan houden...
dan is hij het wel.
Ik vraag me af of hij dat wel aankan.
Een dapperder man, die nog meer vasthoudt aan zijn overtuigingen...
moet ik nog tegenkomen.
Jij wilt een leider? Ik zou Lincoln volgen tot in de hel.
Daar krijg je vast de kans toe, jongen. - Ik ben je jongen niet.
Eén, twee, drie.
Stop.
Wie is daar?
Stop. Zeg wie u bent.
Mr President.
Meneer, hoe kon u dat doen?
Ze moeten op het geluid afgekomen zijn.
Sluit die poorten.
Ik doe het wel, meneer.
Schiet ze door het hoofd.
Hoe gaat het met hem? - Hij redt het wel.
De kogel is door hem heengegaan. Hij heeft niets gebroken.
Zijn er nog andere verwondingen? Beten of krabben?
Nee, niet dat ik kan zien. - Goed.
Hebben jullie verwondingen?
We moeten het weten. Gebeten? Gekrabd?
Is er bloed van hun in je ogen of mond gekomen tijdens het gevecht?
Zorg ervoor dat het zo blijft. We moeten het fort innemen.
De rebellen hebben zicht op de poort. Daar kunnen we niet bijkomen.
Dan moeten we de rebellen vinden. - Meneer, over Dunbar...
Later. Eerst pakken we die rebellen.
Chamberlain, Shaw, Wilkinson, naar het zuiden.
Jullie drie gaan met mij mee. Brown, doe die poorten dicht.
Vooruit.
Welke demon is hier verantwoordelijk voor?
Niets. - Waar zijn de anderen?
Volgens mij zag ik ze in het noordoosten het fort binnengaan.
Oké, kom mee.
Ietsje verderop. Jij daar. Kom tevoorschijn.
Ik zei, geef je over.
Jullie zitten in de val. - Leg jullie wapens neer.
Geef je over of we openen het vuur. - Zeg wie u bent.
Ik ben Thomas Jonathan Jackson.
Generaal in het Zuidelijke leger.
Generaal Jackson? Stonewall Jackson?
Inderdaad.
Het is een eer u te ontmoeten, meneer.
Dat mag dan wel zo zijn, generaal, maar nu moet u zich overgeven.
Of sterf ter plekke. - Ik geef dit fort niet aan jullie over.
En ik zal met plezier sterven terwijl ik het verdedig.
Zo u wilt.
Generaal Jackson. - We hebben de...
Mr Chamberlain, zo is het genoeg.
Generaal, ik wil niet nog meer bloed vergieten vandaag.
U bent in de minderheid, meneer.
Wilt u zich alstublieft overgeven?
Abraham Lincoln. Ik had echt gehoopt u te ontmoeten.
door verschillende omstandigheden.
Generaal, mag ik misschien vragen hoe je hier terecht bent gekomen?
Dat mag je je afvragen, maar wat is je antwoord voor de moorden die je vandaag heb gepleegd?
Moorden?
Persoonlijk heb ik jou twee onbewapende confederate soldaten zien doden...
niet zo lang geleden.
Ze waren op zoek naar onderdak, en jij maakte ze af.
Letterlijk, met die bijl die achter je jas zit.
Generaal, je weet zelf dat deze mannen geen lid waren van het leger.
Ze zeiden dat ze geen mensen meer waren.
Je liegt. Ze waren op zoek naar een medische behandeling.
Eén van hen was een officier. Tegen de regels van...
Let op je toon tegen de president. - En let jij op je toon tegen de generaal.
Rustig aan, Mr Chamberlain.
Nu we tegen een vijand vechten, die veel groter is dan onszelf.
Of de generaal dat nu wil toegeven of niet.
Waarom doden we deze idioten niet nu?
Mr Brown...
vernietig ik mijn vijanden niet, als ik vrienden met hen word?
Nee, meneer je vernietigt hen als je hen vermoordt.
We moeten onze munitie besparen.
We moeten de generaal en zijn mannen overtuigen.
Hij zal de wijsheid van onze zaak misschien wel inzien.
Nee, zeker niet. Deze mannen hadden medische hulp nodig, één is nu veilig.
Heb je er één? - Ja, achter slot en grendel.
De eerste opdracht is om ervoor te zorgen dat er geen indringers meer door komen.
Generaal, kunnen jij en je mannen ons daarmee helpen?
We zullen niet samenwerken met de vijand om wat voor reden dan ook.
Het zij zo.
Sluit de gevangenen op.
Laat ik even duidelijk zijn.
We zitten in een zeer gevaarlijke situatie, en we moeten het zorgvuldig oplossen.
We moeten deze plaats verlaten. - We kunnen niet zomaar wegrennen.
Waarom niet? - We zijn op een missie.
Naar de hel met de missie, laat de rebellen aan hun lot over...
en dan zoeken wij een veilige plaats op.
Dat is onmogelijk. - We weten niet hoeveel zieke mensen er zijn.
Ze gedragen zich als zombies.
Als wat? - Zombies.
Eén van de woorden die ik van moeder heb geleerd.
Zombies zijn lijken die weer tot leven komen door magie.
Maar ze werden alleen gebruikt als slaven.
Zij werden zo.
Ik heb liever normale slaven, dank je.
We moeten hulp gaan zoeken. - Hoe wil je dat we dat gaan doen?
Er is toch een telegraafkantoor in stad?
Op het treinstation. - Ze zijn al uitgeschakeld.
Maar toch, Mr Pike dat is een goed idee.
Agent Hopkins, jij gaat naar de kust, en ik ga naar de stad.
De rest blijft hier en beschermt het fort.
Ik wil toezicht houden op de gevangenen.
Ik wil met u mee, Mr President.
Mr Brown, ik denk dat je wel geschikt bent om te vechten tegen de zombies...
maar op dit moment heb ik mijn eenheid al bekendgemaakt.
Mr Hopkins, jij lost Mr Kearney af bij het bewaken van de gevangenen.
We moeten ons werk stilletjes doen.
Elk geluid, ook pistoolschoten maakt hen wakker van hun slaapwandeling.
En dat brengt gevaar en doden.
Wat zijn je plannen na de oorlog? - Ik ga dan weer het podium op.
Ben je een acteur? - Zoiets, ja.
Ik kom uit een grote familie.
Dat klinkt als een interessante baan voor een man.
Je hebt geen idee.
Dit ziet er niet veelbelovend uit. - Misschien werkt het apparaat nog.
Mike.
Help, mijn god.
Hij is dood. Ze kwamen uit het niets.
Hoeveel? - Er komen nog veel meer.
Mr President. - Ga.
Is er iemand daar?
Geef antwoord, verdomme.
Hoe ernstig is het? - Alleen mijn been...
hij ging rechtstreeks in mijn spier.
Alsjeblieft niet schieten. We willen je geen pijn doen.
We hebben jullie onderdak en medische hulp gegeven.
We hebben eerst geklopt, voordat we je deur hebben ingegooid.
De stad is volledig verlaten door deze arme zielen...
die over straat zwerven.
Het is goed om anderen te vinden die nog niet geïnfecteerd zijn.
Praat je niet meer? Misschien kunnen we de krachten bundelen.
Doe jullie geweren omlaag. - Doe jij dat maar eerst.
Stop maar precies daar, voor je eigen bestwil.
We komen in vrede. - Abe?
Ja. Ik ben Abraham Lincoln.
Mary Owens, ben jij... - Moeder.
Na al die jaren kom je naar mijn huis...
en je verwacht een onderdak?
Ik wist niet dat je in Savannah woonde.
Wacht, kennen jullie elkaar? Ken je de president?
Mijn mannen hebben medische hulp nodig.
Het resultaat van je uitstekende schietvaardigheid.
Breng ze hier. Ik kijk er wel naar.
Moeder, kan je het mij uitleggen?
Ik was ongeveer jouw leeftijd, toen ik op bezoek was bij tante Betsy...
ik ontmoette een jonge man en we werden verliefd.
Het was allemaal heel magisch.
Toen ik thuis was schreven we brieven aan elkaar.
In één van de brieven stond of ik terug wilde komen.
Dan zou hij met me trouwen. Dus heb ik dat gedaan.
Ik herinner me het verhaal, toen je aankwam had hij niet meer over trouwen maar...
schreef je een brief, om je vrij te laten.
Natuurlijk wilde ik niet vrij zijn, maar hij gaf me geen andere optie.
Was hij de man?
Maar hij is niet...
Nee, lieverd, daar ben je nog wat te jong voor.
Ik heb nooit tegen je gelogen over je geboorte.
Dit ziet er niet zo slecht uit. Ik zal het snel schoonmaken.
Abe, dit is mijn dochter, Sophia.
En dit prachtige schepsel is Annika.
Ze werken hier beiden voor mij, sinds dit allemaal is begonnen.
En deze jonge man is Teddy. - Theodore Roosevelt, Mr President...
van New York. - Teddy, werd van zijn familie gescheiden.
Toen er paniek uitbrak, dus is hij hier komen wonen.
Ik ben John Wilkinson, dame.
En hij is Mr Shaw. En dat is Mr Hopkins...
liggend op je mooie eiken vloeren.
Leuk jullie allen te ontmoeten, jongens. - Waarom bleef je hier?
Mijn koets werd gestolen toen ik aan het voorbereiden was om te vertrekken.
Dus we wilden op hulp wachten.
Zijn jullie de hulp? - Niet zoveel als jij verwacht.
De rest van mijn mannen zijn bij het Fort Pulaski.
We moeten terug als je klaar bent met Mr Hopkins.
En hoe denk je dat we door die narigheid heenkomen?
Heb je een andere uitgang behalve de voordeur?
De achterdeur in de gang. - Hoe ga je met je munitie om?
We gaan niet naar beneden zonder wapens. - Heel goed.
Mr Shaw, wij zoeken een uitweg bij de voordeur...
en wij leiden de zombies af, zodat de rest van achter kan ontsnappen.
Ja, Mr President.
Red je het wel, Mr Hopkins? - We moeten nu vrouwen en kinderen beschermen.
Dat gaat momenteel voor Mr Wilkinson.
Niemand hoeft mij te beschermen. Ik zorg voor mezelf.
Ik weet zeker dat je dat kunt, jonge man.
Het spijt me dat ik geen reservewapen voor je heb.
Hier, alsjeblieft.
Loop langzaam. En neem deze grote stok mee.
Wil je dat ik naast je loop, Miss Annika?
Oké dan, als het verband bij Mr Hopkins is aangebracht, kunnen we gaan.
Mr Wilkinson leidt je rechtstreeks naar het fort. Ik zie je daar.
Wees niet bang, dame. - Ik ben zelden bang, Mr Lincoln.
Daar zijn ze. Kom we gaan.
Mr Shaw.
Kom op.
Open de deuren. - Ze komen eraan.
Kom op.
Kom op jongens, ze is gebeten. - Nee.
Nu.
Iedereen is binnen.
Hoe kon je dat doen? Hoe kon je haar daar laten?
Is er helemaal geen hoop meer voor hen?
Helemaal niet. - Waar is Mike?
Hij heeft het niet gehaald.
En jij? - Het is maar een schampschot, ik zweer het...
ze hebben mij niet te pakken gekregen.
Zij heeft op me geschoten.
Een dame heeft het recht om haarzelf te beschermen.
En de missie? - De telegraaf was al kapot toen we aankwamen.
Wat is je plan, Abe?
Ik wou dat ik er één had.
Ik weet het exacte aantal zombies niet.
We hebben een paar mannen, weinig voorraad en haast geen tijd meer.
Deze epidemie moeten worden bedwongen.
Is er niets bruikbaars in dit fort?
We hebben niets kunnen vinden.
Ik trek zijn oordeel in twijfel.
Ja zeker. - Weet wat je zegt, Mr Wilkinson.
Hij heeft gelogen of had geen idee waarmee we zijn geconfronteerd.
We zijn onvoorbereid gekomen. - We hebben onze opleiding.
Bij iedere hoek staat de dood op ons te wachten.
En hij vindt nog tijd om met twee hoeren te praten.
Hij heeft een punt.
Op de plaats rust, Mr Kearney.
Generaal, ik wilde... - Mr Lincoln.
Ik heb bezwaar tegen de aanwezigheid van een...
gevallen vrouw, om het maar netjes te houden.
Miss Owens is een oude vriend van mij, generaal Jackson.
Dat mag zo zijn, maar het is onwelvoeglijk...
Er staan ons meer uitdagingen te wachten...
dan de vraag over de reputatie van een dame.
Eigenlijk kwam ik hier om met je te praten over dat onderwerp.
Wil je even zitten.
Onze vorige zoekopdracht was heel gevaarlijk afgelopen.
In deze situatie die ons voor ogen staat.
We kunnen hier niet voor eeuwig blijven...
maar gewoon vertrekken is niet eens mogelijk.
Wat we moeten doen, is alle zombies doden.
Zombies? Dat klinkt als slaventaal voor mij, sir.
Deze ongelukkige mensen waren soldaten en sommige zelfs...
helden van de Confederatie.
Sommigen zijn burgers, maar iedereen het recht heeft om te leven.
Ze zijn al dood, dus weten niets van dat feit.
Nee, ze...
zijn ziek.
We gaan je gevangenen bezoeken.
Geen genezing, dus is er geen hoop.
Om te beginnen, is er geen kans op een vredige dood.
Zodra je geïnfecteerd bent, heb je minstens 24 uur.
Dan is de omzetting voltooid, dan kun je de ziekte verspreiden.
Je lichaam functioneert nog steeds.
Dat is pure speculatie, je hebt geen idee...
Ik weet het zeker, Generaal.
Ik heb dit al eerder meegemaakt.
Het was een jongen van negen, in Indiana.
Ziekte viel onze stad binnen.
Het vernietigde onze gemeenschap.
Zonder duidelijke reden.
We zagen er geen verklaring voor.
Mythen en geruchten, van geïnfecteerd vlees tot zwarte magie.
Maar geen echte antwoorden.
Goede mensen, vrienden.
Familieleden, allemaal vermoord.
Na veel bloedvergieten...
hadden we de ziekte uitgeroeid.
Tenminste, dat dachten we.
Tot twee dagen geleden er een man van dit fort terugkwam, die geïnfecteerd was.
De ziekte verspreidt zich snel en zonder genade.
De enige manier om het te verslaan is om alle geïnfecteerde mensen te doden.
Er is geen andere manier.
Geluiden trekken deze wezens aan, terwijl een hoofdschot effectiever is...
en meer aantrekt.
Een perfect mikpunt is moeilijk te behalen, in die stressvolle omstandigheden.
Hun onthoofden is veel veiliger.
Generaal.
Heeft u zwaarden of messen, of andere instrumenten...
die u gebruikt in deze oorlog, sir? - Mr Lincoln...
als ik een mobiel wapentuig zou hebben, dan zou ik u dat niet vertellen...
dat ik het zou hebben, aangezien u mijn vijand bent, sir.
En kan ik u niet helpen met uw onmenselijke daden.
Dat is jammer, sir. Ik had uw hulp goed kunnen gebruiken.
Trouwens, jouw mensen lopen net zoveel gevaar als mijn mensen.
Mr President, ik heb een voorstel.
In de afgelopen maanden heb ik deze stad goed leren kennen.
Er is een plantage 1600 meter hier vandaan, waar ze veel werktuigen hebben...
zoals u net omschreven heeft.
We kunnen ze gaan halen en ze gebruiken als wapens.
Wat is uw naam, korporaal? - Brad Kirk, sir.
En u zou samen kunnen werken met mannen van de Unie, op zo'n missie?
Dat zou ik doen.
Ik geloof dat deze crisis groter is dan het geschil tussen ons...
en tenslotte, zijn we allemaal Amerikanen.
Oké, kom met mij mee.
Weer daar naartoe gaan? Dat is een waanzin.
Waarom denk je, dat we op de geconfedereerde kunnen vertrouwen, Mr President?
Ik geloof dat hij een man van zijn woord is.
Ik ga mijn leven niet in de handen geven van Johnny Reb.
Ik ook niet.
- Ik doe het wel, sir.
Ik denk niet dat iemand anders het doet.
Ik begrijp het.
Maar wie gaat er met ons mee op deze missie?
Sophia en ik zullen je vergezellen, Abe. - En ik ook.
En ik hoop dat we veel van die zombies doden en ze terugsturen naar de hel.
Je enthousiasme houdt ze niet tegen, Mr Roosevelt.
Met wat geluk, komen we ze niet tegen.
Oké dan, er is geen tijd te verliezen.
We moeten conflicten vermijden tegen elke prijs.
De afstand naar veiligheid, is te ver om een risico te nemen.
Als ik mag, mevrouw. - Stilte is het beste, Mr Shaw.
Ja, maar ik vroeg me af...
hoe bent u in deze toestand terechtgekomen?
Bedoelt u de jacht naar zombies? Of de prostitutie?
Ik bedoelde alleen... - Het is het enige werk dat beschikbaar is...
voor vrouwen als mijn moeder en ik. Vooral hier.
Bordelen zijn niet te vriendelijk voor ongehuwde vrouwen en haar bastaard dochter, Mr Shaw.
Ik wilde je niet veroordelen, Sophia.
Dat doen ze nooit.
Misschien als we deze beproeving overleven, kan ik ooit een beroep op je doen.
Het gereedschap moet in de schuur liggen.
Vergeet niet, voorzichtig lopen en stil.
Waarom vallen ze ons niet aan?
Ik denk dat ze slapen. - Tel je zegeningen, vriend.
Nee, het geluid.
Mr President. Ik dacht dat u wat hulp kon gebruiken.
Kom op. - Kom op, opschieten.
Open de poort, ze komen eraan.
Hoe voel je je?
Slap. De mist valt neer.
Meer van, dat ik doormidden word gespleten.
Veel pijn? - Niet erger dan een bevalling.
Mary, ik heb geen woorden om mijn verdriet aan je te uiten.
Niet alleen voor je huidige toestand...
maar ook voor mijn acties jaren geleden.
Ik hield van je.
Ik hou nog steeds van je.
Ik heb nooit zoveel van een ander gehouden als van jou.
Ik was jong en dwaas.
Ik heb twijfelachtig advies aangenomen.
De waarheid is, dat ik dacht dat ik je niet waardig was.
Ik vraag je niet om mij te vergeven...
Maar ik vergeef het je graag, Abraham.
Dat is heel lief van je.
Zal ik Sophia vertellen over je toestand?
Nee, ik vertel het haar zelf.
Goed.
Ik zal haar laten halen en dan kom ik jullie weer bezoeken zodra ik kan.
Wees dapper, Abe. En resoluut.
Je weet wat er gedaan moet worden.
Ik verwacht dat deze strijd doorgaat.
En dat hij succesvol wordt.
En dat we overwinnen of sterven.
Wil je ons niet helpen?
Nee, en jij korporaal zult aangeklaagd worden voor insubordinatie.
Begrepen, generaal.
Deze morgen, zonder weldadigheid voor iemand...
en ellende voor ons allen.
Met de hulp van de Almachtige God...
en deze map van korporaal Garrett...
zullen wij zoveel mogelijk van deze onfortuinlijke wezens afslachten als we kunnen.
Jullie kennen allemaal de strategie en jullie partners.
Ga naar je toegewezen posities en maak het terrein schoon...
ga dan naar de volgende positie en herhaal dat, tot de stad schoon is.
Dan wordt het hier misschien weer veilig. - Het lijkt eenvoudig genoeg.
We kunnen niet falen, als je besluit dat je niet zult falen.
Maar ik moet jullie er nog een keer aan herinneren...
als er een lid van ons team besmet wordt...
moet die als een vijand behandeld en geëlimineerd worden.
Er kan geen uitzondering op deze regel zijn.
President Lincoln, ik kan deze missie niet ondersteunen.
Mensen in koele bloede vermoorden is gewoon onaanvaardbaar voor mij.
Ik begrijp het.
Heeft er iemand anders nog twijfels over de ethiek van onze taak?
Heel goed.
Mr Wilkinson, u let op Miss Mary Owens. Ze voelt zich niet zo goed deze ochtend.
Stel haar gerust als ze iets nodig heeft.
Mr Hopkins gaat met onze gevangenen mee.
Gezien de beslissing van Mr Wilkinson, Mr Pinn...
zult u Mr Garrett vergezellen, en Mr Roosevelt, u blijft hier.
Dat zal ik niet doen, Mr President. - Is dat zo?
Je zult met Miss Owens en mij meegaan.
Laten we een ogenblik agenten Pike gedenken...
Dunbar en Kelly.
Deze dappere mannen, die hier vochten en stierven...
en deze grond verdedigde...
en het is aan ons, de levende...
om het werk af te maken die zij zo moedig waren begonnen.
Ze zullen niet voor niets gestorven zijn.
Vergeet niet, Teddy...
een man die verdeeld is, kan geen stand houden.
Ja, Mr President.
Bevrijd dit.
Dat zijn ze denk ik allemaal.
Ik kan het niet zeggen.
Maar tot dusver hebben we het goed gedaan.
We moeten terug naar het fort om wat te rusten.
Ik ben niet moe.
Er zijn er nog meer doorgebroken.
Lincoln's hoer.
De grote verloren liefde van de president van de Verenigde Staten.
Is niets meer dan een hoer.
Wat zou de elite van de Washington society van je denken?
Het is allemaal te veel.
Nauwelijks de rozige gloed van de jeugd...
ligt er op uw wangen, Miss Owens.
Ga nergens naar toe.
Een schande...
het disrespect waarmee ze je behandelde...
wat voor misdaden heeft deze arme natie...
aangericht. Niet meer.
We worden ziek.
Ainsley.
George Ainsley van Canterville.
Dat kan niet waar zijn.
Daar ben je dan, na al die jaren.
Die idioot die je geketend heeft...
loopt nog rond terwijl jij...
die fijne Zuidelijke heer weggrot in een gevangenis.
Ik word er kotsmisselijk van.
Wil je een geheim horen? Ik ben niet wat ik lijk te zijn.
Mijn vriend, ik ben een geheim agent.
Nee, niet alleen een agent...
van de geheime dienst van Lincoln, maar een agent van de glorieuze Confederatie.
Gebruik makend van de vaardigheden die ik in een leven lang ontwikkeld heb...
in het theater. Heb ik iedereen kunnen bedriegen, inclusief de president zelf.
Een toost op mij en mijn mogelijkheden.
Bedankt, George, je bent te vriendelijk.
Op je gezondheid.
Ik geloof dat je me begrijpt. Ik geloof dat ze zich vergissen in jou.
Majoor Ainsley. Je zou me geen pijn doen.
Toch? Een broer, een dixie.
Waarom vecht je niet weer mee?
Je laarzen op de grond.
Wat modder onder je nagels.
Dat bedoelde ik metaforisch.
Ik moet de sleutel van het slot vinden.
Je bent vrij.
Je bent vrij om naar het slagveld terug te keren, George.
Nee, George.
Nee.
Je moet me bijhouden, Henry Lee.
Goed, we blijven hier.
Ik neem geen orders van jou aan, rebel.
Ik gaf geen orders. Ik zei alleen maar...
Jouw geklets kan me niets schelen.
We moeten hier weg. - Rustig.
Misschien kunnen we daar iets bruikbaars vinden.
Dat betwijfel ik. - Het is een poging waard.
We kunnen tenminste schuilen tot ze weg zijn.
Ze gaan nergens heen, tot wij ze wegsturen.
Voor de laatste keer, verrader, ik neem geen orders van een rebel aan.
Wil je hier blijven en sterven?
Dat is jouw voorrecht.
Ga.
Verstop je hier tot het gevecht voorbij is.
Nee, meneer. Ik wil vechten.
Goed dan. Laten we dit proberen.
Hoe staat het met de munitie? - Niet veel meer.
Als we ons daar nu verbergen, tot de kust veilig is.
Verbergen? Nee. Dat wil ik niet.
We kunnen een andere dag vechten.
Alsjeblieft? - Ga.
Misschien zijn ze boven.
Nee. Blijf hier bij mij.
Zie je wat daar boven? - Het is erg donker hier.
Waarom ga je niet...
Geef mij het pistool. - Heeft hij je gebeten?
Het is niets. Het pistool, er komen er meer.
Wat is er mis met jou?
Wie is de volgende?
Kijk waar je op mikt, Teddy.
Onthoud dat jouw besluit om te winnen het belangrijkste is.
Wat mij betreft raak ik direct bulls-eye, Mr President.
Naar links, Mr President.
Naar rechts.
Links. Rechts.
Het ziet er veilig uit. We moeten gaan.
Heer, dank U dat U geholpen heeft vandaag.
Er waren vandaag moedige mannen die hun leven hebben gegeven in de strijd...
voor het welzijn van hun land.
God, ik hoop dat er genoeg ruimte voor hen is in de hemel.
Lieve Vader, genees alstublieft Mary. Ze heeft zo veel pijn.
Heer ik hoop dat U mij kunt horen...
geef mij wijsheid om het duidelijk te zien.
Laat me deze lopende doden helpen hun weg naar het einde te vinden.
Help me om hun marteling en ellende te beëindigen.
Om hun de weg te wijzen naar Uw eeuwige vergeving.
Amen.
Als ik iemand dood die aan het bidden is gaat zijn ziel naar de hemel.
Maar ik wil zijn ziel verdoemd zien en zwart als de hel.
Dus wat zal het zijn?
Ik zal hem doden.
Mr Garrett.
Heb je een ogenblik? - Natuurlijk meneer.
Hoe komt het dat jij bent beland aan de verkeerde kant van de wet?
Ik ben geboren in Alabama op een plantage in Huntsville bij Louisianna.
Ik ben geen model burger, Mr President, maar daar was het echt niet normaal.
Toen iedereen in mijn familie dood ging dacht ik dat de beste stap het leger was.
Ik was jong.
En nu? - Die zombietoestand heeft...
Mr Brown heeft een vloek over ons uit gesproken.
Het is fout maar het is zo. Iedereen zou dood moeten zijn maar het gaat maar door.
En als wij geen manier vinden om het te stoppen...
vernietigt het niet alleen dit land, maar het stopt het leven zoals wij het kennen.
Je bent erg wijs voor je leeftijd, Mr Garrett.
Wat zijn uw plannen als deze ellende afgelopen is.
Als het hier klaar is ga ik naar het westen. Om weer cowboy te worden meneer.
Je kunt een indrukwekkende carrière hebben in de politiek.
Of in een rechtersfunctie zelfs.
Misschien wel, maar ik heb liever een gezin en ga paarden houden.
Dat is een interessanter leven.
Ik begrijp dat het goed ging? - Niet goed genoeg.
Ik bedoel de geestdrift, Mary.
Ik heb gebeden voor hulp maar ik zie niets.
Heb je met Generaal Jackson gesproken?
Waarom zou ik?
Het is een bekwame wijze moedige man, Abe.
Hij kan een goed idee hebben.
Tot nu toe heeft hij niet erg willen helpen.
Misschien verandert dat als de situatie wat nijpender wordt.
Hoe helpen we onze mensen die hier aan het sterven zijn?
Sommige dingen zijn het waard om voor te sterven soldaat.
Zeker meneer, dappere mannen hebben dat ons al duidelijk gemaakt.
U bedoelt de Amerikanen?
Zeker, hun diensten zijn terecht en ik geloof dat u het daar wel mee eens bent.
Een soldaat heeft een plicht... - Om te doen wat correct is.
Is dat niet uiteindelijk het doel? Om te doen wat correct is?
Men moet ook orders opvolgen. Je kan niet besluiten van hogere...
in twijfel trekken. Wij hebben een eed gezworen...
om de confederatie te verdedigen.
Generaal, voor zover ik weet, als deze infectie zich verspreidt...
is er geen confederatie meer om te verdedigen.
Ik moet u iets laten zien, Mr Linc. Mr President.
Eén, twee, drie...
Ik neem aan dat dit bij uw inspanningen helpt? - Dat doet het zeker.
Je begreep toch wel waarom ik dit deed? Toch?
De enige optie die nog mogelijk was. - Ik begrijp het.
Mag ik u bedanken meneer?
En dit fort heeft nog meer geheimen...
een tunnelsysteem dat naar een geheime uitgang leidt.
Hebben ze je nooit geleerd hoe je moet gooien als een man uit New York?
Toe maar Teddy je kan het wel.
Het is tijd om te gaan. Kom op.
Nu.
Ik denk dat het tijd is, meneer.
Is iedereen in het fort? - Bijna.
Oké dan.
Als hij de lont aangestoken heeft, heeft hij nog een minuut.
Het is tijd om te gaan generaal. - Nog heel even, Mr President.
Het is tijd om te gaan, generaal.
Er gaat iets mis. - Nog een paar seconden.
We moeten ons in veiligheid brengen. - Neem de generaal mee, Mr Brown.
Niet zonder u, Mr President.
Is er een probleem met de lont?
Jullie ontsnappen en ik steek hem aan. - Nee, dat doe ik.
Generaal... - Mr President.
De meeste van die mannen zijn soldaten van de confederatie.
Het klopt ook gewoon dat ik dit allemaal regel.
Jackson?
Geweldige man en moedige strijder tot aan het bittere einde.
U hebt de generaal laten sterven. Hoe kon u dat toelaten?
Het lijkt er wel op Abe. - Ik weet het niet.
We zullen wel zien. - En nu?
Nee. Moeder.
Jawel schatje, het moment is gekomen.
Nee, er moet een medicijn zijn. De dokters komen elke dag verder.
Toch, Mr Lincoln?
Absoluut. - Maar niet op tijd voor mij.
Sophia.
Mijn liefste. Het is tijd dat wij afscheid nemen.
Misschien weet men niet meer wat we hier gezegd hebben...
men vergeet nooit wat we gedaan hebben.
En nu is het voor jullie de levenden, om het werk af te maken.
Dank u, Mr Garrett.
Dit fort is zeven jaar oud...
onze voorouders dachten hier een nieuwe natie te vinden.
Waar ze de vrijheid konden ontplooien dat iedereen gelijk behandeld werd.
Nu zitten we in een grote burgeroorlog...
om te testen of deze natie of welke natie dan ook, dit lijden kan doorstaan.
We zijn hier op het grote slagveld van die oorlog.
We zijn hier gekomen om een stuk van dit veld aan te wijzen als laatste rustplaats.
Voor hen die hier hun leven hebben gegeven zodat de natie kan blijven leven.
Het past allemaal goed in elkaar zoals we dit gedaan hebben.
De wereld zal nooit vergeten wat hier gezegd is.
Ze zullen nooit vergeten wat zij hier gedaan hebben.
Verzorgde een verblijfplaats voor ons.
En zijn toegewijd aan de grote taak die ons wacht.
Wij zijn hier vandaag om te zorgen dat deze doden niet worden vergeten.
Dat deze natie onder God, een nieuwe vrijheid heeft leren kennen.
En dat de regering van de mensen, gekozen door de mensen...
en voor de mensen, hen niet in de steek zal laten.
Hoe is het met onze patiënt?
Min of meer het zelfde. - En het onderzoek?
Ik ben niet verder dan anderhalf jaar geleden.
Mr President, we doen ons uiterste best.
Nee.
Vind maar een geneesmiddel.
Niet alleen voor haar maar voor een volgende keer als zo een besmetting uitbreekt.
Zie je niet hoe gevaarlijk het is?
Misschien ben ik niet de juiste voor dit werk.
Jij weet meer van deze besmetting dan wie dan ook.
Maar ik weet verder niets.
Mary? Goed om je weer te zien.
Sorry dat ik zo lang niet meer ben geweest.
De vijandigheden veroorzaken net zo veel problemen als de oorlog zelf.
Hoe behandelen zij jou?
Ik heb die mensen goed betaald voor hun werk.
Laat me eens kijken.
Dokter dit niveau van verzorging is niet acceptabel.
Niemand wil er dichtbij komen, Mr President.
Kunt u het ze kwalijk nemen?
Overwinningen brengen hun eigen uitdagingen.
En sommigen willen zichzelf straffen.
terwijl ik probeer de natie te herstellen.
Ze begrijpen niet dat dit de tijd is om gezamenlijk de wonden te verzorgen.
Niet om ze nog erger te maken.
Het is een belemmering van onze inspanningen op elke hoek.
Zelfs van oude vrienden.
Herinnert u zich Mr Wilkinson? Van onze dagen in de savanne?
Zijn ware identiteit is John Wells.
John Wells, een actieve spion en een rebel.
Onze informanten hebben gemeld dat hij een opstand leidde in een stad verderop.
Hij is van plan mij te ontvoeren.
En is van plan mij te vermoorden.
Heb geen angst.
Ze houden hem goed in de gaten. En ik word altijd goed beschermd.
Dank je wel Mary.
Oh mijn liefste. Vergeef me.
Nee. Laat mij dat voor u opruimen.
Heb je een snel paard? - Ja.
En papier en inkt?
Ik moet snel een bericht sturen naar het Witte Huis.
Ga nu.
Ja. Ik heb een bericht voor u.
Van wie?
Hij wilde zijn naam niet zeggen. - Bedankt.
Louise. George. We hebben weer eens geluk.
Ik zie er verschrikkelijk uit, Mr Lincoln.
Op mijn eerste avond uit wil ik er goed uit zien.
Maar ik zie er niet uit vindt u niet?
Je bent net zo mooi als altijd lieve schat.
Dank je wel vader.
Vertaald door Simply Releases Toppers JR Jansen, Oemoe, Jolly, Depositair en Suurtje
Gedownload van www.ondertitel.com